شمارهٔ ۲۵ امیر پازواری
امیر گنه: که گَشتْ بَکردیمْ ملکِ رَیْ
تا به قندهارْ، چین و ختا سرتاپی
اگر که سی سالْ هنیشْت بُوئم سری مَیْ
حاصل چیه؟ آخرْ وبنه گورستونْ بی
دْ ساله می‌خامّه منْکه بی خمارْیَیْ
طمع (تما) دارْمه محبوبْ ره که چارده سالْ بی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: که ملک ری را گشته‌ایم / و نیز سر تا پای قندهار و چین و ختا را اگر که سی سال در سرای خود نشسته باشم / حاصل آن چه خواهد بود؟ سرانجام باید به گورستان رفت شراب دوساله می‌خواهم که مستی آور نباشد / آزمندم (آرزومندم) که محبوب نیز چهارده ساله باشد