شمارهٔ ۶ امیر پازواری
امیر گنه: حوری رَوِش، ماهِ تایونْ
بَتُونّی نِهِلْ عِشْقْ بَورِهْبه پایُونْ
چنْ حرفِ حقیقتْ نَقْلْ دارْمهْ یارونْ
نَیارْمِهْ گِتِنْ، سرِّ حقّْ دارمه یارونْ
دندونْ درّ و لوُ، چه طبقْ دارمه یارونْ!
اونْ پُلِ صراطْ، تَرسِ حقّْ دارمه یارونْ!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر میگوید:ای حوریرفتار وای ماه تابان! / «اگر» میتوانی مگذار عشق ما به پایان برسد ای یاران! چند سخن راستین برای گفتن دارم / نتوانم گفتن، زیرا راز حق دارم،ای یاران! دندان درّ و لب طبق دارمای یاران! / و در آن پل صراط ترس از حقّ دارمای یاران!