شمارهٔ ۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ای وای! چه می‌شد که من برای عشق تو می‌مردم / مرگ خویش را توانم دید ولی بی تو نمی‌توانم زیست جانم آگاه است که بی تو چگونه جان کندم / دیده می‌داند که بی تو چقدر اشک خونین ریختم حق می‌داند که بی تو رسوای جهان هستم / القصه، در این جهان بی تو نمی‌مانم