شمارهٔ ۱۸۱ امیر پازواری
سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
قٰافِ وَ الْقُرآنْ بی‌شکْ اونْ خطْ ابروتهْ
اَلْحَقّ یایِ یاسینْبو کَمُونْ اَبرُوته
نه فَلکْ مُسلّطْ سَرِ مُشرِکُونْ ته
گَشْت کنُونْ، کنُونْ وینه بیایمْ کوته
دایمْ به تماشا وینه ایشمْ رُوته
سرتاسرِ گیتی ره بَتٰاوسْ سُوته
عالمْ هَمهْ قَیمتِ یک نیمه مُوته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
(سین) بسم‌الله خط مشکین موی تست / قافِ «قرآن» بی‌تردید، همان خط ابروی تست الحقّ یای «یاسین» کمان ابروی تست / نُه فلک بر سر مشرکان تو مسلّطند اکنون گشت‌کنان باید به سر کوی تو بیایم / و همواره باید روی تو را تماشا کنم نور تو به سرتاسر گیتی تایید / تمام جهان برابر بهای یک نیمه‌ی موی تست