چهاربیتی‌ها — دیوان اشعار امیر پازواری

Name: چهاربیتیها — دیوان اشعار امیر پازواری
Author: امیر پازواری

امیر پازواری / دیوان اشعار

فهرست شعرها

شمارهٔ ۲ — چِه مُونْگ، چِهْ خُور تیجِهْ، چِهْ روشِنْ روُجا
شمارهٔ ۳ — دَرْآمُو ویهار و خُورْ بَئیتِهْ بٰالا
شمارهٔ ۵ — اَمیرْ گِنِه: منه دوستْ خُوشْ حٰالِهْ یٰانا؟
شمارهٔ ۸ — بِهْ سِرْخِهْ گِلِ سَرْ بِهِشْتی سُوسَنْ پٰا
شمارهٔ ۱ — وَالشَّمْسُ تِنِهْ چیروُئِهْ وَ ضُحیٰهٰا
شمارهٔ ۷ — اَمیرْ گِنِهْ کِهْ یٰارَبْ خَزونْ مَریزٰا
شمارهٔ ۶ — اَمیرْ گِنِهْ: دُوسْتْ وَرْ، بِهْ چِشْ هٰا کِنِمْ جٰا
شمارهٔ ۴ — امیرْ گِنِه تا چَندْ مِجِمْ وٰایی تِهْ وٰا؟
شمارهٔ ۱۶ — دُوست دارِمهْ یِکی کِهْ هَمِهْ چی آرایستْ
شمارهٔ ۱۵ — مَشْکینْ کَمِنْ، سیمینْ ذَقِنْ، لَعْلُ و یٰاقُوتْ
شمارهٔ ۱۰ — ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
شمارهٔ ۱۳ — خِدا دُونِهْ تِهْ نَدیینْ (نویینْ) بَیْمِهْ بیتٰابْ
شمارهٔ ۱۱ — اَمیرْ گِنِهْ مِهْ دَسْتِهْ گِلِ سُورْ آسٰا
شمارهٔ ۱۲ — هَرْگَهْ کِهْ مِنِهْ دُوسْتِ دِچِشْ‌شُونِهْ خٰوابْ
شمارهٔ ۱۴ — چَمِنْ بِهْ چَمِنْ، گِلْ بِهْ گِلْ، خٰالْ بِهْ خٰالْ کِتْ
شمارهٔ ۹ — ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
شمارهٔ ۱۹ — اَشُونْ (دیشوُ) بَشِّنی یٰا سِهْ بِهْ اینْ دِلِ سُوجْ
شمارهٔ ۲۲ — چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟
شمارهٔ ۲۴ — گِلِ دَسْتِهْ، حَمُّومْ سَرِ زِلْفْ‌رِهْ وٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۲۳ — بِهْ عٰاشِقْ کُشی دُوسْتْ چِشْمُونْ‌رِهْ سییُو کِرْدْ
شمارهٔ ۱۷ — تِهْ جَیْدُوتِهْ صَدْرِهْ ویٰنِهْ هٰاکِنِمْ گَشْتْ
شمارهٔ ۱۸ — مَرْدِمْ بِهْ تِهْ جٰا سِخِنْ گِنِنْ هِزٰارْ رَجْ
شمارهٔ ۲۰ — تِهْ عِشقْ پِرْکَسِ دِلْ رِهْ بِساتِه آمٰاجْ
شمارهٔ ۲۱ — شَکِرْ خَنْدِهْ شِهْ لَعْلِ (لُویِ) عقیقِ جِدٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۳۱ — اَمیرْ گِنِهْ: تُوفیقِ خِدٰایِ دٰاوَرْ
شمارهٔ ۲۵ — دَرْآمُو بِهْ حَمُّومْ، خِدْرِهْ بٰا صَفٰا کِرْدْ
شمارهٔ ۳۲ — کِدوُمْ بَندِهْ رُودِگٰارْ دِنی بِهْ این دَرْ؟
شمارهٔ ۲۶ — عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ
شمارهٔ ۲۷ — سِهْ چِی بِهْ دَنی کِهْ دِلْ دَرْ آوَرِهْ دَرْدْ
شمارهٔ ۲۹ — بِسٰاتِنِهْ تِهْ رُورِهْ بِسُونِ کٰاغِذْ
شمارهٔ ۲۸ — اَمیرْ گِنِهْ میرْمِهْ شُو وُ روزْ همین دَرْدْ
شمارهٔ ۳۰ — اَمیرْ گِنِهْ: حُوری مَنِشْ شٰاهِ خٰاوَرْ
شمارهٔ ۳۸ — شَ اْللّهْ دل بَسُوجی تُو به هیمه‌یِ نار
شمارهٔ ۳۷ — سَودٰائیمِهْ تِهْ وٰا دَکِتْ کیچِهْ بٰازٰارْ
شمارهٔ ۳۹ — مِنْ بَسُوتُومِهْ، سُوتِهْ دِلْ‌رِهْ نیٰازٰارْ
شمارهٔ ۳۶ — نَدوُنْمِهْ کی جٰادوُهٰا کِرْدِهْ بِهْ طُومٰارْ
شمارهٔ ۳۴ — اَمیرْ گِنِهْ: مِهْ مُونْگْ‌وُ خُورِ بِرٰابِرْ!
شمارهٔ ۴۰ — گِلْ به اینْ خجیری نییِهْ وی اَوی خارْ
شمارهٔ ۳۳ — تٰا ایزِدْ بِسٰاتِهْ مٰازِرُونْ رِهْ نُووِرْ،
شمارهٔ ۳۵ — دُوسْ بَدی مِرِهْ، دیم‌هٰاکِرْدی بِهْ دیوٰارْ
شمارهٔ ۴۵ — پِیْغومْ که ته جا رِسیمِهْ چُونِه ته کارْ؟
شمارهٔ ۴۶ — سییُو چِشْ، سییُو بِرْفِهْ، سییُو مجیکْ مَسْ
شمارهٔ ۴۷ — دُوسْ (رِهْ) دیمه هَرکَسْ (که) خِنِهْ بَوِرْدْ بتٰاوَسْ
شمارهٔ ۴۸ — دِ تُرک و دِ جٰادوُ، دِبلابَوی مَسْ
شمارهٔ ۴۱ — اَیْ حُوریوَشْ مِسْتِهْ چَشْ، آهویِ لٰارْ!
شمارهٔ ۴۲ — اَوی دُوسْ به گیتی بَسْ نِخارِهْ مِهْ‌کٰارْ
شمارهٔ ۴۳ — نیشْتِمِهْ سَنْگِ سَرْ، دیمْ هٰاکِرْدْمِهْ بِهْ روُبارْ
شمارهٔ ۴۴ — گِلْدَسْتِهْ! ته واسِّرْ سَرْگِردُونْمِهْ، آوارْ
شمارهٔ ۵۴ — قلندر صفت دَوِسْمِهْ شه تنْ‌رِهْ پُوسْ
شمارهٔ ۵۵ — گاهی مَسّهْ، گَهْ بی‌هوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
شمارهٔ ۵۲ — بِهِلْ تا بنالمْ بیدردْ سه دِل دَسْ
شمارهٔ ۵۱ — دُوسْ‌رِهْ شیرِ نازْ دیمه چِشمِ کنار مَسْ
شمارهٔ ۵۶ — اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْ
شمارهٔ ۴۹ — نٰاکِرْدی مِنٰا یاری، چیرهٰا گِنی وَسْ؟
شمارهٔ ۵۳ — شینْ، شادْبومّه اُونْدَمْ که درآیی مه دُوسْ،
شمارهٔ ۵۰ — بَدیمه یکی تازه جِووُنْ بِروُبِسْ
شمارهٔ ۶۴ — نازنینْ به ته باغْ دَرِهْ مَنِهْ دِلْ داغْ
شمارهٔ ۵۸ — حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ
شمارهٔ ۶۰ — ته جا اَرْبه شیر و هیر بَووُ سوُرِوَشْ!
شمارهٔ ۵۷ — کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
شمارهٔ ۵۹ — اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْ
شمارهٔ ۶۱ — اَمْروزْ به صِبٰا دیمِهْ یکی پَری‌وَشْ،
شمارهٔ ۶۲ — آزیرٰمِهْ تنه یٰاسِهْ، رَنجُورُ و بی‌هوشْ
شمارهٔ ۶۳ — بَدیمه تنه چیرهْ وُ بُورْدِه مه هُوشْ
شمارهٔ ۶۷ — امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۹ — هزارْ خَمْ به خَمْ، چَمْ به چَمْ دارنه ته زِلْفْ
شمارهٔ ۶۸ — امیر گِنِهْ: مِشکینْ کَمِنْ‌های ته زِلْفْ
شمارهٔ ۷۰ — کیجا تُو خجیری و خجیره ته وَنگْ
شمارهٔ ۷۱ — امروزْ سرِ راه نیشتْ بیمه با دِلِ تنگْ
شمارهٔ ۶۵ — کَیْ دارمه تِماکه زاغْ بییِهْ به ته باغْ؟
شمارهٔ ۷۲ — چَنگی که نه شه چنگ ره نَواوَرِهْ چنگْ
شمارهٔ ۶۶ — امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْ
شمارهٔ ۷۳ — امیر گنه: هر روزْ، جنگَ ونه بو جنگْ
شمارهٔ ۷۴ — امیر گنه: مه دوستْ که مره کنه جنگ
شمارهٔ ۷۶ — گُل‌دستهْ! تنه دیمْ گل وُ تنه یارْگلْ
شمارهٔ ۷۸ — گیلونْ وَچهْ ره دیمه چَلْ گٰاردنی چَلْ
شمارهٔ ۷۵ — مه دوستْ که سرهْ مجنّهْ کنّه هزارْغَنْگْ
شمارهٔ ۷۷ — اُونْ مَحلّ استا اُو کردهْ آدِم گلْ
شمارهٔ ۷۹ — اِما به بغدادْ سَختْ دکتیم چَل وُ وَلْ
شمارهٔ ۸۰ — کی دونّه که سخنِ کی راستهْ یا وَلْ؟
شمارهٔ ۸۱ — امیر گنه: مه سُورهْ قدْ، دال بییِهْ دالْ
شمارهٔ ۸۲ — دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
شمارهٔ ۸۳ — امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
شمارهٔ ۸۴ — بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
شمارهٔ ۸۸ — ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
شمارهٔ ۸۵ — امروز تو منه شاه و من ته درویشم
شمارهٔ ۸۶ — هادَه دَمْ‌رِهْ مه دَمْ که نَمونِسْ مه دَمْ
شمارهٔ ۸۷ — رامْ بَوییهْ آهو که مه جٰا کِرْدِهْ رَمْ
شمارهٔ ۹۱ — منْ سُوته چَچی‌رِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
شمارهٔ ۹۳ — واخْ که دِلْ‌رِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
شمارهٔ ۹۲ — شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
شمارهٔ ۹۴ — گِتی که تنه یارْمِهْ همیشکْ ته بُومْ
شمارهٔ ۹۵ — یاربْ بوینمْ دولتْ‌رِهْ منْ به ته کُومْ
شمارهٔ ۹۶ — سیم و زَرْرِهْ وارِنْ به چَلِ چَمُو چُونْ
شمارهٔ ۸۹ — الهی فلَک! سُو نَکنی به عٰالِمْ
شمارهٔ ۹۰ — الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
شمارهٔ ۹۷ — ویهارْ درآموُ، عالمْ بوّییه روشِنْ
شمارهٔ ۹۸ — کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
شمارهٔ ۱۰۰ — زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،‌ای یارِهْ دارون!
شمارهٔ ۹۹ — امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
شمارهٔ ۱۰۱ — نورِ دِچِشْ مه قبله‌یِ دین و ایمون!
شمارهٔ ۱۰۴ — تُرکِ مَسّ! به ته گردنْ بویمه آونْ
شمارهٔ ۱۰۲ — هندیمه مَسّه تُرک‌چشْ و سری من
شمارهٔ ۱۰۳ — کٰاشکی نهشْت بومْ شه پا این کُهنه دیرْ من
شمارهٔ ۱۱۰ — اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
شمارهٔ ۱۱۱ — این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
شمارهٔ ۱۱۲ — خوبونْ به گلُو، گردْ مشکْ ره بَریتنْ
شمارهٔ ۱۰۶ — دوستْ ره دیمه حَمّوم بَزه خنهْ آینْ
شمارهٔ ۱۰۵ — یک حرفْ چلْ سوا، عالمْ ره نور بتاون
شمارهٔ ۱۰۷ — امیر گنه: آسونْ نییه مَهرْ اَندوتنْ
شمارهٔ ۱۰۹ — چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
شمارهٔ ۱۰۸ — امیر گنه: «گِردهْ قمر» ته خسُوفنْ
شمارهٔ ۱۱۳ — استادْ بنهْ روزْ که من تَنْ ره گلْ گیتنْ
شمارهٔ ۱۱۴ — ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
شمارهٔ ۱۱۵ — اونْ، مار (محل) که عین ره زیر دال کشیین،
شمارهٔ ۱۱۶ — اَمیر گنه: تا تُخم خلق پاشنْدیین
شمارهٔ ۱۱۷ — من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
شمارهٔ ۱۲۰ — کیون بندگی، کین بیورد خنه واچین
شمارهٔ ۱۱۹ — دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
شمارهٔ ۱۱۸ — شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ
شمارهٔ ۱۲۴ — خُور طَبْعِش‌وُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
شمارهٔ ۱۲۵ — امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
شمارهٔ ۱۲۷ — امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
شمارهٔ ۱۲۸ — تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
شمارهٔ ۱۲۲ — بیچون گتْمهْ، بیچونْ گتمهْ، بیچون!
شمارهٔ ۱۲۶ — خشْ بساته ته چیره ره داورهو
شمارهٔ ۱۲۱ — دوست نامسلمون دارنه کافر دین
شمارهٔ ۱۲۳ — تَرْسونْ، لَرْزونْ، ته مهرورزمْ، مه چشمِ سو!
شمارهٔ ۱۳۲ — تا گردشِ افلاک و چرخِ دوّار بو،
شمارهٔ ۱۳۳ — سی وار مره جنگ کردی، منه خون‌کار تو
شمارهٔ ۱۳۴ — ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
شمارهٔ ۱۳۶ — امیر گنه: مه دل‌بر به سون حوره
شمارهٔ ۱۳۵ — ته دولتْ خورْآسٰا، اسٰا تابَندوُئِهْ،
شمارهٔ ۱۲۹ — یا رب که تنه دولت بمونّه،‌ای بو
شمارهٔ ۱۳۰ — الهی تره شاه مردون به یار بو
شمارهٔ ۱۳۱ — اندی که خُوره، تهْ دلْ به مهْ کنار بو!
شمارهٔ ۱۳۸ — اونمار (اونبار) که خدا ته چش و چیر بساته
شمارهٔ ۱۴۲ — لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
شمارهٔ ۱۴۳ — امیر گنه: عاشقمه یکی کیجاره
شمارهٔ ۱۴۰ — اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
شمارهٔ ۱۴۴ — اونوختْ که خدا بنا کرده دنیاره
شمارهٔ ۱۳۹ — کی دیه ورف سر گُل‌گون آتش بوئه؟
شمارهٔ ۱۳۷ — بالا سوره، دیم شمسه، سوال سهیله
شمارهٔ ۱۴۱ — نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
شمارهٔ ۱۴۷ — بنیادِ سخنْ، نوم خدا خجیره
شمارهٔ ۱۴۶ — شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
شمارهٔ ۱۴۸ — امیر گنه که پایِ چنار خجیره
شمارهٔ ۱۵۱ — خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
شمارهٔ ۱۴۹ — سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
شمارهٔ ۱۵۰ — پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحون‌ره
شمارهٔ ۱۵۲ — تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُوره
شمارهٔ ۱۴۵ — وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
شمارهٔ ۱۵۶ — بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
شمارهٔ ۱۵۷ — سَرخِه گلْ، غنچه‌ی تازه، خاله
شمارهٔ ۱۵۹ — امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟
شمارهٔ ۱۵۳ — قرصِ مَه و کانِ صَدفْ یا بلوره؟
شمارهٔ ۱۵۵ — امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره
شمارهٔ ۱۵۸ — مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟
شمارهٔ ۱۶۰ — چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
شمارهٔ ۱۵۴ — بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حوره
شمارهٔ ۱۶۸ — سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
شمارهٔ ۱۶۱ — جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
شمارهٔ ۱۶۳ — نَخْچیرْ ته شکار دَرْاُونْ خنهْ که بییه
شمارهٔ ۱۶۴ — امیر گنه: عاشق رهْ ملامت نییه
شمارهٔ ۱۶۲ — اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
شمارهٔ ۱۶۵ — الف به بالا مُونندِ ته قَتْ (قد) نییه
شمارهٔ ۱۶۷ — ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
شمارهٔ ۱۶۶ — هزار و یکی نومِ که خداره بییه،
شمارهٔ ۱۶۹ — یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
شمارهٔ ۱۷۱ — ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچه
شمارهٔ ۱۷۰ — دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
شمارهٔ ۱۷۲ — سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
شمارهٔ ۱۷۳ — صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْ
شمارهٔ ۱۷۴ — تا ملیجهْ پرْ‌ها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
شمارهٔ ۱۷۵ — اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
شمارهٔ ۱۷۶ — امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
شمارهٔ ۱۷۹ — امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته
شمارهٔ ۱۷۸ — خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
شمارهٔ ۱۸۰ — چی شاهی رُوزبیهْ که منْمَتمهْ همراتهْ
شمارهٔ ۱۸۳ — بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
شمارهٔ ۱۸۲ — اینه که مُونسْ و غَم‌گُسارهْ یارْمه
شمارهٔ ۱۸۱ — سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
شمارهٔ ۱۸۴ — امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیره
شمارهٔ ۱۷۷ — زنجیرْ به زنجیرْ، چَمْ به چَمْ دارْنه مُوته
شمارهٔ ۱۸۷ — دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزاره
شمارهٔ ۱۸۶ — مشکینْ کلاله که گِل سَرْوی داره
شمارهٔ ۱۸۸ — سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
شمارهٔ ۱۸۹ — اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
شمارهٔ ۱۹۰ — ای دَخْنهْ آهو، وَرهْ رهْ وَرْ گیرهْ
شمارهٔ ۱۹۱ — یا ربْ صد هزارْ عَید وُ اقبال و شاهی،
شمارهٔ ۱۹۲ — فرشته‌خویی، جانی، حوری سرشتی،
شمارهٔ ۱۸۵ — امیر گنه: عاشقمه خجیره چیره
شمارهٔ ۱۹۷ — امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
شمارهٔ ۱۹۸ — گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
شمارهٔ ۱۹۶ — نماشترهْ سَرْ بیهْ، رَنگ داشته شویی
شمارهٔ ۱۹۹ — نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
شمارهٔ ۲۰۰ — گِلِ دَسْته! هروارْ که منه درْآیی
شمارهٔ ۱۹۵ — گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
شمارهٔ ۱۹۴ — تا که اینْ کِسْ خاطرْ مُشوّشْ بویی
شمارهٔ ۱۹۳ — یارَبْ بَخری ته اُوی زندگونی
شمارهٔ ۲۰۳ — یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
شمارهٔ ۲۰۴ — کمالِ عَلی تاج‌بخشِ حاتمِ طَیْ
شمارهٔ ۲۰۷ — ها نَپرسنی حالْ ره مه دیر بسوتی
شمارهٔ ۲۰۵ — دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
شمارهٔ ۲۰۶ — سامِ نیرمْ زال و رستم، کونه گودرز کَیْ؟
شمارهٔ ۲۰۸ — نرگس دیمهْ سَرْمَستْ و مه جا قرین بی
شمارهٔ ۲۰۱ — دلْ دارْمه یکی، دارْنه تنه هوایی
شمارهٔ ۲۰۲ — گتمهْ که دمی دُوستْ ره نَوینمْ جایی
شمارهٔ ۲۱۱ — شُومّه به تماشا که بَیُورم یاری
شمارهٔ ۲۰۹ — کردْ خیمه بَزو، اُویِ چشْ مه حبابی
شمارهٔ ۲۱۰ — اونْ تُرکهْ کیجا که وی سرایِ امایی