شمارهٔ ۲۳ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

دوستم چشمانش را برای عاشق‌کشی، سیاه کرد / آن‌قدر خونها ریخت که دشت را تبدیل به دریا کرد. به ناز و کرشمه دو جهان را به یک دم ویرانه ساختی (مسخر ساختی) / هر کس که جان (زر) و مال داشت، برای عشق تو فدا کرد (در راه عشق تو داد) جادوی چشم تو، بسیار کسان را خانه سیاه کرد / [و دوست] برای عاشق‌کشی، مژه‌ها را سیاه کرد زنجیر زلف تو (سلسله‌ی موی تو) هنگامی که به خم و پیچ و تاب افتاد / روز روشن هزار عاشق را به شب تیره تبدیل نمود.