شمارهٔ ۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: خاطرم آن‌گاه جمع می‌شود / که کمند مشکین تو را دور گردنم بپیچم همواره شاد بگذرانی، هرگز تو را غم مباد! / فلک و گاو (گوی) گردون به دل‌خواه تو بگردد دشمن تو زار شود و در جهان بماند / دوست تو افزون شود و هیچ از آن نکاهد نه هوشنگ به هوش توست و نه خسرو و حاتم / دشمنانت شب و روز برای تو ماتم بگیرند! خورشید یک‌تا می‌آید که گیتی را نور بتاباند / آرزومندم برای دشمن تو سوگ‌واری کنم