نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ امیر پازواری

امیر پازواری / شش‌بیتی‌ها

نُوروزِ گِل قُلْ انّما تویی تو

وینشِ همه، ذهن وُ ذکا تویی تو

اِنَّ اَکرَم وُ یاسینْ، طاها تویی تو

صٰائِمُ‌النّهار، لیل و یَغْشا (یغشیٰ) تویی تو

ای قصرُ لدّنی، رَبّنا تویی تو

ای صاحب کرمْ، جود و سخا تویی تو

والشَّمسُ ته چیره، والضُّحیٰ تویی تو

قُرصِ قَمر وُ اِذٰا تَلا (تلیٰ) تویی تو

صُحُفِ ابراهیمْ، توراتِ موسیٰ تویی تو

انجیلِ عیسیٰ، مطلبِ ما تویی تو

افلاک انجم، ارض و سما تویی تو

گر کُفر نوّوِهْ، گِتْمِهْ خِدا تویی تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

گل نوروز، «قل انّما» تویی تو / بینش همه، ذهن و ذکا (هوش‌مندی) تویی تو ان اکرمکم، یاسین و طه تو هستی تو / همواره روزه‌دار و آیه‌ی لیل یغشیٰ تو هستی تو ای قصر لدّنی، «ربنّا» تو هستی، تو / باز هم صاحب کرم و جود و سخا تو هستی، تو والشمس چهره‌ی تو، والضحی تو هستی، تو / گرده‌ی ماه و اِذا تلی تو هستی، تو صحف ابراهیم، تورات موسی تو هستی، تو / انجیل عیسی، منظور ما تو هستی، تو ستارگان آسمانی، زمین و آسمان تویی، تو / اگر کفر نباشد، می‌گفتم خدا تویی، تو