شمارهٔ ۲۳ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: چند چیز زیباست: دهان تنگ تو / پیشانی، چانه، لب و دهان تو بدن سیمین، گردن آهوئی، نار پستان تو / و چشمان تو دل و دینم را به تاراج برده است روی تو همواره به گرده‌ی خورشید می‌ماند (شبیه است) / از لبان شکرین تو یک خروار قند می‌ریزد دو افسون‌گر و یا مست و خمارند آن دو تُرک زیبای تو؟ / چشمان تو بیش از صد نفر را خانه‌سیاه کرده است دهان تو صندوقچه‌ی لعل است یا پسته‌ی خندان؟ / دندان‌های تو مانند گوهر در صدف دهان تو ردیف و منظم است صد عاشق دلباخته فدا و قربانی یک تار کمندین زلف تو شوند، در حالی‌که امیر کم‌ترین بنده‌ی رایگان تو در این شور عاشقانه است.