شمارهٔ ۲۴ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: من بنده‌ی کردگار هستم / او که از من و یارِ من به‌راستی پرسش می‌کند روز رستاخیز در نزد خداوند آمرزگار امید می‌دارم / آن‌گاه که هر کس هر کاری کرده باشد، آشکارا می‌شود دل من سر مهرورزی با تو را دارد / ولی دل تو سر آن دارد که مهرورزی‌ام را انکار کند بیا و بپرس و بگوی‌ای گل تازه‌ی نوبهار من! / تا من سرانجام کار خود را بدانم در موسم بهار جای گشت ما در چه جای آمل باشد؟ / (آمل کجاست، گشت بهاری کجا باشد؟) / در کجا گذران کنیم،‌ای یار خورشید و ماه‌چهره‌ی من؟ (ماه و مهر من کجا گذران کند؟) بلبل که بر روی غنچه‌ی گل نشسته، چون خار می‌نماید / عاشق آن است که داغ یار به دل اندوخته باشد