شمارهٔ ۴ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در ماه گذشته، شهر را به تو واگذاشتم / اگر باز مرا به‌بینی به چهره خوروش خود چنگ خواهی زد چشم خود را وانهادم تا همه ساله اشک‌بار باشد / دل غم‌خورم را وانهادم که چون آتش بسوزد اگر تنم را بریان کنند یکسره به اوج کیهان می‌روم / تا دفتر عشق تو را دوباره از بر کنم اگر باز مرا دوباره زندگی بخشی (به زندگیم برگردانی) / اگر چیزی نخورم، از بر حیات خود می‌خورم (بهره‌مند می‌شوم) اگر به جز تو، دیده‌ام به‌سوی کسی نظر افکند / یا به غیر از تو، با دیگران به‌سر برد اگر به رسوایی عشق تو در آتش افکنده شوم / به گوهر عشق می‌ورزم که مادر چون او فرزندی نزاد