شمارهٔ ۵ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

جامی که جمشید یک‌بار در آن شراب نوشیده بود / از آن جام برای تو از سی، یکی کم مباد چون نگین سلیمانی و جام چون جم هستی /‌ای جم‌صفت! دولت و اقتدار تو دمی کم مباد! ای عیسی نفس!‌ای یحیی روش! و‌ای شمع دل من! / الهی دشمن تو را غم فرو ببرد! ای رستم‌کنش، کاووس منش، و‌ای کی‌خسرو آیین! /‌ای گردونه تخت، فرزانه بخت و‌ای پرچم افراشته‌ی زمانه! ای فلک بنده،‌ای دولت زنده و‌ای همواره بی‌غم! / الهی گشایش و پیروزی از تو کم مباد! زمانه هرگز بر آیین تو فرمانده مباد! / الهی پشت در پشت تا نسل آدم به شاهی برسی! هر کس که از خدمت به تو کج‌روی و سرکشی کند / امیدوارم به دریا رود و دمی موفق به نوشیدن آب نشود