شمارهٔ ۱۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

چو صنعان، دختر ترسای دیدن، ورق را سوختن، مُل را چشیدن، ۲٫ شدن زنّاری، خوکان پروریدن، «به نزد من هزاران بار بهتر» که ناکس را به مهر خود گزیدن ۳٫ شدن میمون و چون انتر چمیدن، کشیدن غل به گردن، نارهیدن، ۴٫ رقیب یار خود با چشم دیدن، «به نزد من هزاران بار بهتر» که ناکس را به مهر خود گزیدن ۵٫ چنان شهباز در پرواز بودن، به صید جوجگان دمساز بودن، ۶٫ به پیر زال، دل هم‌راز بودن، «به نزد من هزاران بار بهتر» که ناکس را به مهر خود گزیدن ۷٫ شدن چون خوک و خاک بیشه کندن، شکستن کشتی و دولت فکندن، ۸٫ چو سیمرغ آدمی هرگز ندیدن، «به نزد من هزاران بار بهتر» که ناکس را به مهر خود گزیدن