شمارهٔ ۹ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

تو تذرو، کبک و شهباز و کبوتری / زبرجد و الماس و پیروزه و زری تویی مانند خوبان مصر و بتان آزر / چه حور و چه پری نام، کم‌ترین بنده‌ی درگاه تو هستند دست مبارک تو، در خیبر را از جای می‌کند / به‌نام مبارک تو سکّه‌ی زر زده می‌شود (نام مبارک تو عامل سکه‌ی زر است) نور مبارک توست که تا معراج اوج می‌گیرد / امیدوارم از جانب خداوند، پادشاهی به کام تو تازه و شاداب باد! اولاد کاووس، شیر جنگی دلاور، / (پهلوانانی چون رستم) پهلوانان رستم، در آستانه‌ی تو به خدمت ایستاده‌اند دولت به کام و بخت یاور تو باد! / و به درگاه تو، شاهان سر بر خاک نهند (نهاده باشند) زهره ثناخوان و مریخ چاکر تو باد / از بزرگ‌واری تو فغفور و قیصر در شگفتی هستند امیر می‌گوید: من سرم را به درگاه خداوند نثار می‌کنم / و به دل و جان بنده‌ی حیدر (علی) هستم