شمارهٔ ۱۱ امیر پازواری
امیر پازواری / ده و بیشتر از دهبیتیها
امیر گنه: تا عالمْ بجا، قرارْ بو،
تا هَفتهْ وُ سالُ ماهْ، لَیلُ و نهارْ بو،
تا روزُ و شُو و هفتهْ وُ مه مدار بو،
تا آدمی وُ جنّ و پَری بسیارْ بو،
تا گردشِ گَرْدُونْ وَ بنایِ لارْ بو،
تا صحبت دُورُونه، طَرْح شکار بو،
تا لیل وُ نهارُ و فلکی مدارْ بو،
یارب! عُمرُو دولتْ به تهْ پٰایْدارْ بو!
تا دلِ دنی رهْ هَمه جٰا نثارْ بو،
تاجُ تَخْت وُ دولتْ به تهْ بَرقرارْ بو،
تا شرعِ نبی نومُ و چَلْ دَرْکار بو،
یاربْ پادشاهی به تهْ برقرار بو.
یاربْ که تنهْ دولتْ مدام قرار بو!
شاهِ زَنگْبارْ تهْ مَطْبخِ سالار بو!
چرخ و فلکِ گردشْ به تهْ مدارْ بو!
دشمنْ به تنهْ دَردَکتْ خوارُ و زار بو!
موارْکْ به تهْ عَیْد وُ به تهْ بهار بو!
همیشهْ به شاهی وُ گَشتُ و شکار بو!
دشمنْ خدَنگِ تیرْ بَخْرِدْ، جٰانفگار بو!
تنهْ قَلمْ تا تُوروَن زمینْ به کار بو!
رسالتْ پناهْ دایمْ ترهْ به یار بو!
ته پشت وُ پناه صاحبِ ذُوالفقار بو!
نوکرْ که جلو شوُنه تنهْ هزارْ بو!
همه پَهْلوُونْ سونِ سامِ سوارْ بو!
ندایی اتّا چی که تهْ یادگار بو،
اگرْ که ترهْ بَوینمْ دلْ قرارْ بو.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر میگوید: تا جهان پایدار و برقرار باشد، / تا هفته و سال و ماه و شب و روز استوار باشد، تا روز و شب و هفته و ماه بر مدار خود باشد، / تا آدمی، جنّ و پری بهفزونی وجود داشته داشته باشند. تا گردش گردون و دشتستان لار برپا باشد، / تا سخن از وجود دوران و طرح شکار (در دشت لار) باشد، تا شب و روز با گردش فلکی برقرار باشد / یارب (خدایا) عمر و دولت (دارایی) تو پایدار باد! تا دل جهان را بر همه نثار باشد، / تاج و تخت و دولت بر تو برقرار باشد، تا نام شرع نبی و گردش چرخ دوار به کار باشد، / یارب که پادشاهی (توانایی) تو برقرار باد!! یارب که دولت تو مدام پایدار باد (باشد)! / شاه زنگبار، خوانسالار تو باد (باشد)! گردش چرخ و فلک به مدار تو بگردد (باد)! / دشمن خوار و زار به آستانهی تو فرو افتد! عید و نوبهار بر تو مبارک باد (باشد)! / همیشه به شاهی و سیر و شکار بگذرانی! بر تو عید و بر تو بهار مبارکباد (باشد)! / همواره به شادی، گشت و سیر تو با شکار باد (باشد)! دشمنت تیر خدنگ خورده و جانفگار باشد (باد)! / و فرمان قلم تو تا سرزمین توران نافذ باشد (باد)! دشمن تو تیر خورده و جانفگار باد! / قلم تو در ایران و توران صاحب نفوذ باد! رسالت پناه همواره یار تو باد (باشد)! / پشت و پناه تو صاحب ذوالفقار باد (باشد)! نوکر که جلودار و پیشرو توست، هزار (بسیار) باد! / همهی آنان مانند سام پهلوانِ سواره باد! چیزی به من ندادی که یادگار تو باشد / اگر [چنانچه] تو را ببینم دلم آرام میگیرد