شمارهٔ ۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

زمانی که نه لوح، نه قلم و نه فرش (زمین) و نه کرسی (عرش) وجود داشت/ امام شهید علی (ع) قاتل خود (ابن ملجم) را دیده بود امام حسن که امام دومین بود / پیشه‌اش صلح و آشتی، دشمن کینه و قهر بود. مهربان‌صفت، وزین و متین بود / امام، پیر و پیشوای همه، علی بود امام حسین که به کربلا رفته بود /و به دست و شمشیر شمر ذی‌الجوشن شهید شده بود و جان خویش را فدا کرده و تسلیم نشده بود/ امام، پیر و پیشوای همه علی بود امام زین‌العابدین که به معراج عبادت رفته بود/امام محمدباقر که احیاء کننده‌ی دین (اسلام) بود امام جعفر صادق که امام راستین و حقیقی (اسلام) بود/امام، پیر و پیشوای همه علی بود امام موسی کاظم که ولی ما بود/امام رضا که شاه شاهنشاهان بود امام محمد تقی که به همه چیز بصیرت داشت/ امام، پیر و پیشوای همه علی بود امام علی النقی که با زهر شهید شده بود/امام حسن عسکری که پیر و سردار لشگر بود امام محمد مهدی که در دنیا بوده و هست/ امام، پیر و پیشوای همه علی بود آن‌گاه که خدا آدم را نیافریده بود / نه آدم و حوّا و نه آدمی‌زادی وجود داشت آن‌گاه که کوه و دشت انباشته از پریان بود / آن‌گاه که خورشید سر زد، علی ولی موجود بود