شمارهٔ ۱۴ رفیق اصفهانی
رفیق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیرم که ز شوق رخ نیکوی تو من
آیم به نظاره بر سر کوی تو من
کو طالع آنکه سوی من بینی تو
کو زهره ی آنکه بنگرم روی تو من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شوق و عشق به زیبایی معشوق است. گوینده بیان می‌کند که به خاطر عشق و جذبه معشوق، به سر کوی او می‌آید و از او می‌خواهد تا او را ببیند. همچنین از طالع و زهره سخن می‌گوید و به تمنای دیدن روی معشوق اشاره می‌کند. به طور کلی، احساس شدت محبت و آرزوی دیدار در این شعر مشهود است.