شمارهٔ ۲ رفیق اصفهانی
رفیق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون نیست مرا راه ز بیم خویت
در خانه ات آیم همه شب در کویت
تا روز نشینم به امیدی که مگر
از خانه برون آئی و بینم رویت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از عشق و longing (دلتنگی) خود سخن میگوید. او به خاطر ترس از محبوبش نمیتواند راهی برای دستیابی به او پیدا کند و در حالی که در خانهاش حضور ندارد، شبها به کوچههای او میرود و منتظر است که روزی او از خانه بیرون بیاید و چهرهاش را ببیند.