حدیث جوانی رهی معیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او با وجود درد و رنج، به عشق و زیبایی‌های زندگی امید دارد. او احساس می‌کند که در سایه‌ی عشق، حتی با وجود زخم‌ها و اشک‌ها، آرامش یافته است. شاعر به یاد عشق نخستین خود، در کنج دل گریان نشسته و گرچه از جوانی دیگران حکایت می‌شنود، خودش هرگز این دوران را تجربه نکرده است. او به ناکامی‌ها و ناپایداری زمانه نیز اشاره دارد و بیان می‌کند که عمرش را صرف تجارب گرانبها کرده، بی‌آنکه از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود. در پایان، او به آزادی و پرهیز از قضاوت مردمان اشاره می‌کند و می‌گوید که از نظر آن‌ها دوری می‌جوید، زیرا به تعبیری، همچون آهویی است که در گم است.