سوزد مرا سازد مرا رهی معیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد تا پیمانه‌ای از می بدهد که او را از خود بی‌خبر کند و عشقش را به معشوقش افزایش دهد. می‌ای که در شب‌های غم، روشنی صبح را به او می‌بخشد و او را از دغدغه‌ها و تردیدها آزاد می‌سازد. این نوشیدنی به او نوری صبحگاهی می‌دهد که مورد انتظارش است و حتی در فقر او را به مقامی شاهانه می‌رساند. شاعر احساساتش را بیان می‌کند، اینکه می‌سوزاندش و به آتش می‌افکند، اما در عین حال او را از خود رها می‌کند و به او کمک می‌کند تا از افکار منفی دور شود. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که از وجود او چیزهایی را بستاند و اندیشه‌های منفی‌اش را کنار بگذارد.