شمارهٔ ۱۱ - مستانه رهی معیری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ساقی اشاره می‌کند و از حالتی پرشور و عشق صحبت می‌کند. او خود را دیوانه‌ای می‌داند که به معشوقش وابسته است. معشوق همچون سرو زیباست و شاعر به مانند لاله‌ای دلش خونین است. شاعر از آتش عشقی صحبت می‌کند که در دلش شعله‌ور است و زیبایی معشوقش، با مویش و کرشمه‌اش، او را در حسرت نگه‌داشته است. او به باغ بهشت و کوی معشوق اشاره می‌کند و آرزو دارد دوباره شبانه در جمع درویشان حضور یابد و از زیبایی معشوق لذت ببرد.