ترانهها و نغمهها — رهی معیری
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۳ - دامن عاشق — تا دامن از من کشیدی
- شمارهٔ ۲ - یاری عاشق — بخت نافرجام اگر با عاشقان، با عاشقان یاری کند
- شمارهٔ ۱ - رسوای دل — هم چو نی می نالم از سودای دل
- شمارهٔ ۶ - گلبرگ — ز خون رنگین بود چون لاله دامانی که من دارم
- شمارهٔ ۸ - بوی عاشق — در پیش بی دردان چرا فریاد بی حاصل کنم
- شمارهٔ ۷ - ندامت عاشق — دل زودباورم را به کرشمه ای ربودی
- شمارهٔ ۱۰ - شکوه عاشق — گه شکایت از گلی، گه شکوه از خاری کنم
- شمارهٔ ۹ - آتش جان — چون زلف توام جانا
- شمارهٔ ۱۱ - مستانه — ساقی بیا کز عقل و دین بیگانهام بیگانه
- شمارهٔ ۵ - رسم یاری — نداند نداند نداند رسم یاری بی وفا یاری (که من دارم که من دارم)
- شمارهٔ ۴ - تو را خواهم — نه راحت از فلک جویم
- شمارهٔ ۱۴ - مرغ حق — مرغ حق خواند هر دم، در دل شب ای ماه، کز شب عاشق آه
- شمارهٔ ۱۹ - اشک و آه — دارم غم جانکاهی، شب های سیاهی، دور از رخ ماهی
- شمارهٔ ۱۵ - دیدی ای مه (دشتی) — دیدی ای مه که ناگه رمیدی و رفتی
- شمارهٔ ۱۸ - آذربایجان — آرزوی ما تویی تو
- شمارهٔ ۱۲ - شب من — بشب نخفته چشم کس ز ناله زارم
- شمارهٔ ۱۷ - حاصل عشق — دارم شب و روز، از عشق ماهی
- شمارهٔ ۱۳ - سیرم از زندگانی (ابوعطا) — سیرم از زندگانی
- شمارهٔ ۱۶ - یار رمیده — ز ما ای گل چه دیدی؟
- شمارهٔ ۲۳ - راز دل — راز دل نهفته بودم
- شمارهٔ ۲۱ - صبح شادی (داغ جدایی) — بیا بیا که صبح شادی گذرد
- شمارهٔ ۲۴ - دریای غم — با عاشقان ای گل سر یاری نداری
- شمارهٔ ۲۲ - راز نهفته (بیات اصفهان) — ای بی خبر از بی نوایان
- شمارهٔ ۲۵ - مست از شراب (دستگاه همایون) — مست از شراب نوشین
- شمارهٔ ۲۷ - من آن ناله بی اثرم — من آن ناله بی اثرم
- شمارهٔ ۲۶ - شور — وفا با تو ای مه روا نبود، که سنگین دلان را وفا نبود
- شمارهٔ ۲۰ - کاروان دشتی — همه شب نالم چون نی
- شمارهٔ ۲۸ - ناله بی اثر — ای ناله بی اثر جانم چه کاهی
- شمارهٔ ۲۹ - وای از شب من — من شمع لرزانم
- شمارهٔ ۳۲ - لاله خونین (افشاری) — ای آتشین لاله، ای آتشین لاله، چون روی یاری
- شمارهٔ ۳۰ - شب عاشق — ندانمت به که مانی؟
- شمارهٔ ۳۴ - نغمه نوروزی — گل من بستان گشته رویت
- شمارهٔ ۳۵ - به کنارم بنشین — تا آساید دل زارم بنشین
- شمارهٔ ۳۳ - گل من کجایی (شور) — آن دم که باتو باشم
- شمارهٔ ۳۱ - خزان عشق — شد خزان گلشن آشنایی
- شمارهٔ ۳۶ - امید زندگانی (ماهور) — از بوسه ای زنده ام کن، ای امید زندگانی، وصلت جوانی فزاید، ای مایه جوانی
- شمارهٔ ۳۸ - نوای نی — چنانم بانگ نی آتش بر جان زد
- شمارهٔ ۳۹ - من از روز ازل دیوانه بودم — من از روز ازل، دیوانه بودم
- شمارهٔ ۳۷ - شب جوانی (همایون) — تا به کی از این دلآزاریها
- شمارهٔ ۴۰ - شب جدایی — ای شب جدایی
- شمارهٔ ۴۳ - گل بی وفا (بیات ترک) — دیدم مرغی در طرف چمن، نالد همچو من
- شمارهٔ ۴۲ - من بیدل (سه گاه) — من بی دل ساقی به نگاهی مستم، تو به جامی دیگر چه بری از دستم
- شمارهٔ ۴۱ - بهار عاشق (اصفهان) — برده صبرم از دل چشم مستی
- شمارهٔ ۴۸ - هستی — هستی ندارد بها بی عشق و مستی، مستی بود کار ما در بزم هستی
- شمارهٔ ۴۶ - دیدی که رسوا شد دلم — دیدی که رسوا شد دلم
- شمارهٔ ۴۷ - آزاده — با آن که همچون اشک غم بر خاک ره افتاده ام من
- شمارهٔ ۵۰ - داغ جدایی — ساقیا امشب کجایی
- شمارهٔ ۴۴ - پیمان شکن (ابوعطا) — شود آیا که نسیم بهاری
- شمارهٔ ۴۹ - آرزو گم کرده — نه همزبانی، نه همنوایی تا به او بگویم ز عشقت حکایتی
- شمارهٔ ۵۱ - ای غم چه خواهی — از دیده بارم وز دل برآرم بی روی ماهی اشکی و آهی
- شمارهٔ ۴۵ - بهار شادی — سوی بستان شد ز نو وزان باد بهاری
- شمارهٔ ۵۲ - برای سنگ مزارم سرودهام — الا ای رهگذر کز راهِ یاری