قطعهٔ ۲۸ - دخترک لاله‌فروش رهی معیری
رهی معیری / چند قطعه / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آن لاله‌نام لاله‌فروش، از دو زلف خود
بر ماه و زهره غالیه‌پوشی کند همی
بی‌زر چو پا نهی به دکانش کند خروش
ور زر دهی چو غنچه خموشی کند همی
گر خویشتن به سیم فروشد عجب مدار
کان سیم‌چهره (لاله) فروشی کند همی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی لاله‌فروشی می‌پردازد که با دو زلفش به زیبایی دیگران (مانند ماه و زهره) می‌افزاید. اگر کسی بدون پول به دکانش برود، او صدایی ایجاد می‌کند، اما اگر با پول بیاید، مانند غنچه ساکت می‌شود. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که اگر لاله‌فروش زیبایی خود را به مال و ثروت بفروشد، نباید تعجب کنیم، زیرا زیبایی او ارزشمند است.