نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

قطعهٔ ۳۵ - نسیم گریزان رهی معیری

رهی معیری / چند قطعه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از فتنه پریشان نشود هر که پناهی

در سایه گیسوی پریشان تو گیرد

از بس که شتابان و گریزان چو نسیمی

گل دست گشوده است که دامان تو گیرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به قدرت و زیبایی پناهندگی در سایه گیسوی محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسانی که در سختی‌ها پناهی دارند، پریشانی و فتنه‌ها آن‌ها را نمی‌آزارد. همچنین، او از شتاب و فرار باد در طبیعت سخن می‌گوید که مانند گل، دلمان می‌خواهد به دامان محبوب برسیم.