شمارهٔ ۳ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق جدایی و سرگشتگی شاعر است. او می‌گوید که دیگر نمی‌تواند به هیچ مرجعی سر بزند و از درد و رنج خودش رهایی یابد. برای او فرقی نمی‌کند که در عشق با محبوبش باشد یا از او دور باشد؛ هر دو حالت برایش احساس عذاب و جهنم به همراه دارد. با این حال، او از مخاطب می‌خواهد که حس کند چه بهشتی در دل او وجود دارد، حتی در روزهای سختی که سپری می‌کند.