شمارهٔ ۶ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / مقطعات و غزلیات ناتمام / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بخش 1
شدم صیدی که نتوان زد تغافل
به صیادی که داند زخم کاری است
بخش 2
بلا گردان آن صیاد گردم
که بی‌دانه درین دامم فکنده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساس گرفتار بودن خود صحبت می‌کند. او خود را مانند طعمه‌ای می‌بیند که در دام افتاده و صیاد (نیرویی که او را در این وضعیت قرار داده) به خوبی می‌داند چه زخم‌های عمیقی را به او وارد می‌کند. شاعر خواسته یا ناخواسته، تبدیل به طعمه‌ای شده که به خاطر نداشتن دانه (امید) در دام بی‌رحم صیاد گرفتار شده است. این بیانگری از ناامیدی و تسلیم در برابر شرایط سخت زندگی است.