نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ رضی‌الدین آرتیمانی

رضی‌الدین آرتیمانی / مقطعات و غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

سایهٔ سرو بلندت از سر من کم مباد

کو خلاصم از غم شبهای هجران کرده است

مهر گو هرگز متاب از روزن ویرانه‌ام

دردی میخانه‌ام خورشید رخشان کرده است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس عمیق عشق و دلتنگی پرداخته است. گوینده از سایه محبوبش می‌خواهد که همیشه بر سرش باشد و از غم شب‌های جدایی رنج می‌برد. او همچنین از محبوب می‌خواهد که هرگز از او دور نشود، چرا که وجودش مانند نوری در دل اوست و غم‌هایش را کم می‌کند.