رباعی شماره ۲۴ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که عشق یک داستان غم‌انگیز یا افسانه نیست. او ابتدا به این فکر می‌کند که شاید بتواند غیر از معشوق خود چیزی بیابد، اما در نهایت متوجه می‌شود که به جز او هیچ چیز دیگری وجود ندارد. در واقع، عشق او آن چنان عمیق است که همه چیز برایش به جز معشوق بی‌معنا می‌شود.