رباعیات — رضیالدین آرتیمانی
رضیالدین آرتیمانی / رضیالدین آرتیمانی
فهرست شعرها
- رباعی شماره ۲ — در دین حق ار نبوده‌ای مادر زا
- رباعی شماره ۱ — باز آ باز آ، چو روح در تن باز آ
- رباعی شماره ۳ — شوخی که تمام پای بستم او را
- رباعی شماره ۴ — از بس در سر هوای آن دوست مرا
- رباعی شماره ۶ — رفتم بر آن نگار سیمین غبغب
- رباعی شماره ۵ — ای عشق به حسن دیده در ساز مرا
- رباعی شماره ۷ — هرگز دل خون گشته‌ام از غم نگرفت
- رباعی شماره ۸ — ای گشته تو را صفات، مانع از ذات
- رباعی شماره ۹ — آهم ز فراز آسمٰانها بگذشت
- رباعی شماره ۱۱ — از کوتهی، ار عمر درازت هوس است
- رباعی شماره ۱۰ — سر کردهٔ اهل دانش و دید اینست
- رباعی شماره ۱۲ — بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
- رباعی شماره ۱۴ — با درویشان کبر خود اندیش بد است
- رباعی شماره ۱۵ — یک حرف مگو اگر هزارت سخن است
- رباعی شماره ۱۶ — ای دل شادی به سوز ماتم این است
- رباعی شماره ۱۷ — ما را غم دی و محنت فردا نیست
- رباعی شماره ۱۸ — ای آن تو را بسی غم تنباکوست
- رباعی شماره ۲۰ — آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
- رباعی شماره ۱۳ — آن رند که در عالم دل آگاه است
- رباعی شماره ۱۹ — در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
- رباعی شماره ۲۵ — از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست
- رباعی شماره ۲۷ — عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید
- رباعی شماره ۲۸ — در باز بروی دلم از ناز نمیکرد
- رباعی شماره ۲۲ — هر دل که رهین تن بود او دل نیست
- رباعی شماره ۲۱ — این وادی عشق طرفه شورستانی است
- رباعی شماره ۲۳ — عشق است که بی زلزله وغلغله نیست
- رباعی شماره ۲۴ — در عشق حکایت غم انگیز نیست
- رباعی شماره ۲۶ — این دار فنا بلند از پستی ما است
- رباعی شماره ۳۲ — آنانکه علم به عالم تجریدند
- رباعی شماره ۲۹ — بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
- رباعی شماره ۳۰ — عاشق به گدائی نه شهی میخواهد
- رباعی شماره ۳۴ — ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود
- رباعی شماره ۳۱ — ناصح چکنی زبانم از پندم مبند
- رباعی شماره ۳۳ — در صومعه و مدرسه دیار نبود
- رباعی شماره ۳۶ — یک جرعه هر آنکه از می ما نوشد
- رباعی شماره ۳۵ — مجنون که تمام محو لیلی نشود
- رباعی شماره ۴۳ — دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود
- رباعی شماره ۴۴ — تا در ره عشق پای از سر نشود
- رباعی شماره ۳۷ — گاهیم چو مرده در کفن میسازد
- رباعی شماره ۳۹ — ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
- رباعی شماره ۴۱ — هر چیز که پرتوی بتو در تابد
- رباعی شماره ۴۲ — این خلق جهان به یکدگر کینه ورند
- رباعی شماره ۴۰ — خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
- رباعی شماره ۳۸ — گه مجنونم به دشت و کو میسازد
- رباعی شماره ۴۶ — تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود
- رباعی شماره ۴۹ — عشقم مجنون و هرزه‌گو میسازد
- رباعی شماره ۴۸ — در گوش هر آنکه این صدا بنشیند
- رباعی شماره ۴۷ — حسن عملم ز برگ کاهی پی شد
- رباعی شماره ۵۰ — تا چند دلا تیره و تارت دارند
- رباعی شماره ۵۲ — ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
- رباعی شماره ۵۱ — تا چند رضی به گیر و دارت دارند
- رباعی شماره ۴۵ — از خواری شاگرد و ز فخر استاد
- رباعی شماره ۵۳ — صد شکر که یادت همه از یادم برد
- رباعی شماره ۵۴ — در وادی معرفت نه گیر است و نه دار
- رباعی شماره ۵۵ — ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار
- رباعی شماره ۵۶ — تا کی ز جفای چرخ باشم من زار
- رباعی شماره ۵۷ — فریاد که سبحه در کفم شد زنار
- رباعی شماره ۵۸ — چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
- رباعی شماره ۶۰ — میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
- رباعی شماره ۵۹ — گشتیم همه روی زمین را به چراغ
- رباعی شماره ۶۵ — ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
- رباعی شماره ۶۳ — تا چند زمانی و مکانی باشیم
- رباعی شماره ۶۷ — آنی که به فکر در نیائی چکنم؟
- رباعی شماره ۶۸ — چون نام لب تو سرو چالاک بریم
- رباعی شماره ۶۶ — هر چند که پوشیده ترم، عورترم
- رباعی شماره ۶۴ — با سبحه به چپ و راست ساغر گیریم
- رباعی شماره ۶۱ — من خلد ندانم به صفای اشرف
- رباعی شماره ۶۲ — هر دل که درین زمانه درویش ترک
- رباعی شماره ۷۱ — تا چند بساط شادی و غم گیریم
- رباعی شماره ۷۲ — چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم
- رباعی شماره ۷۴ — صد شکر که آشفته سر و دستارم
- رباعی شماره ۷۳ — چون اهل ریا چو ربنا در گیریم
- رباعی شماره ۷۶ — یک کوچه شده‌است خلوت و بازارم
- رباعی شماره ۶۹ — زاهد مستیم و بی‌ریا می‌رقصیم
- رباعی شماره ۷۵ — ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایم
- رباعی شماره ۷۰ — تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم
- رباعی شماره ۸۲ — آنانکه جمال غیب دیدند همه
- رباعی شماره ۷۸ — ای یافته هر چه خواسته از یزدان
- رباعی شماره ۸۱ — ای تخت تجمل تو بر علیین
- رباعی شماره ۸۰ — نی در غم فرزند و زن و خویشم من
- رباعی شماره ۸۳ — لیلی خواهی به تربت مجنون شو
- رباعی شماره ۸۴ — ای پادشه مملکت آگاهی
- رباعی شماره ۷۹ — صد شکر که نیستم من از بی‌خبران
- رباعی شماره ۷۷ — بر سر چو کلاه عاشقی افرازم
- رباعی شماره ۸۸ — در صومعه و مدرسه گشتیم بسی
- رباعی شماره ۸۹ — صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ای
- رباعی شماره ۸۷ — گر بوئی از آن زلف معنبر یابی
- رباعی شماره ۹۱ — عُمرم همه صرف شد در این خونخواری
- رباعی شماره ۹۰ — ای آنکه ز نام خود به تنگ آمده‌ای
- رباعی شماره ۸۵ — تا در ره دوست سر ز پا میدانی
- رباعی شماره ۸۶ — تا جانب دوست رو ز هر سو نکنی
- رباعی شماره ۹۲ — ای آنکه نباشدم به تو دسترسی
- رباعی شماره ۹۶ — ای آنکه به دل تخم امل را کشتی
- رباعی شماره ۹۷ — تا در غم نوشیدنی و خوردنی‌ای
- رباعی شماره ۹۸ — از دوری راه تا بکی آه کنی
- رباعی شماره ۹۹ — لعل میگون و چشم فتان داری
- رباعی شماره ۹۴ — تا دست به سبحه میزنی زناری
- رباعی شماره ۹۵ — ای آنکه همیشه مست جام هوسی
- رباعی شماره ۹۳ — در مهد هوی غنوده‌ای معذوری
- رباعی شماره ۱۰۰ — تا کی ز جهان پرگزند اندیشی