رباعی شماره ۲۹ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد
در بر چه کنم خرقه که سربارم شد
عقلم ننمود چاره و عشق بسوخت
از پیش نرفت کاری و کارم شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نوعی از ناامیدی و دلمشغولی شاعر اشاره دارد. او در مورد این صحبت می‌کند که با وجود تلاش‌ها و زحمت‌هایش، به نتیجه‌ای نمی‌رسد و احساس می‌کند که وضعیتش به جایی رسیده که نمی‌تواند چیزی را بهتر کند. سبحه و خرقه نمادهایی از آیین و تقوا هستند که در اینجا به نوعی احساس بی‌ثمری و شکست روحی شاعر را نشان می‌دهند. عشق و عقل او را به دردسر انداخته و او در نهایت توجیهی برای اوضاع خود نمی‌یابد.