رباعی شماره ۴۹ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از جان و دل خود صحبت می‌کند و می‌گوید که عشقش او را به جنون و عجیب‌غریبی می‌کشاند. عقل او هم تحت تأثیر عشق قرار گرفته و بر او حکم می‌رانده است. در نهایت، او به وجدانی درونی اشاره می‌کند که این وضعیت و درگیری میان عقل و عشق، او را می‌سوزاند و آزار می‌دهد.