رباعی شماره ۵۲ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
زان افسونهٰا بغیر افسانه نماند
دیوانه شدم در غم ویرانهٔ خویش
افسوس که ویرانه به دیوانه نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از احساس تنهایی و ناامیدی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که نه چیزی از خود دارد و نه چیزی از بیگانگان؛ همه چیز به افسانه‌ها ختم شده است. همچنین او به غم ویرانی‌های درونش اشاره می‌کند و افسوس می‌خورد که حتی این ویرانی‌ها هم به دیوانگی‌اش باقی نمانده‌اند. در کل، این شعر حس فقدان و ناامیدی عمیق را منتقل می‌کند.