رباعی شماره ۶۵ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما دیدن عیش تو مدام انگاریم
زهر غم تو لذت کام انگاریم
ما آب خضر بی تو حرام انگاریم
یا زلف و رخ تو، صبح و شام انگاریم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به حسرت و عشق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر لحظه از زندگی را که بدون محبوبش می‌گذرانند، مانند عیش و شادی به نظر نمی‌رسد و غم او باعث تلخی زندگی‌شان شده است. همچنین، بدون حضور محبوب، حتی چیزهای خوب و زنده‌کننده هم برایش بی‌معناست و تنها زلف و چهره محبوب را در تمام طول روز و شب در ذهن دارد.