رباعی شماره ۸۲ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این است که افرادی که به زیبایی‌های پنهان و غیبی دست یافته‌اند، همه به آرامش و لذت رسیده‌اند. آن‌ها هیچ حرفی از ادعای خود به کسی نگفتند و در نهایت به حقایق و مدعاهای خود رسیدند.