بخش ۱۰۱ - عزیز نسفی قُدِّسَ سِرُّه رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شیخ عزیز الدین نسفی از مشاهیر محققین و از مریدان شیخ سعدالدین است. با سلطان جلال الدین بن خوارزم شاه معاصر بوده. منازل السائرین و مقصد الاقصی و کشف الحقایق و اصول و فروع از مصنفاتِ اوست. شیخ سعدالدین حموی مذکور گفته که هر سرّی که من در چهارصد و چهل جلد کتاب پنهان کردهام، عزیز نسفی در کشف الحقایق اظهار کرده است. غرض، در سنهٔ ۶۱۶ در ابرقو فوت شد. گاهی شعری میفرموده و هم از اوست:
کس در کفِ ایّام چو من خوار مباد
محنت زده و غریب و غمخوار مباد
رباعی
نه روز و نه روزگار و نه یار و نه آل کافر به چنین درد گرفتار مباد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شیخ عزیزالدین نسفی یکی از محققان معروف و مرید شیخ سعدالدین است. او همعصر با سلطان جلالالدین بن خوارزمشاه بود و از آثارش میتوان به "منازل السایرین"، "مقصد الاقصی"، و "کشف الحقایق" اشاره کرد. شیخ سعدالدین حموی گفته که تعالیم او در چهارصد و چهل جلد کتاب مختفی است. عزیز نسفی در سال ۶۱۶ هجری در ابرقو فوت کرد و گاهی هم شعر میسرود. یکی از رباعیهای او نشاندهنده غم و اندوه اوست و به بیان دردها و سختیهای زندگی میپردازد.