نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۹ - زین الدین الخوافی خراسانی رضاقلی خان هدایت

رضاقلی خان هدایت / روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

از اکابر مشایخ سلسلهٔ علیّهٔ سهروردیه است و نسبت ارادت وی بدین نسبت است. وی مرید شیخ عبدالرحمن نظری بوده و او مرید شیخ جمال الدین و او مرید شیخ حسام الدین و او مرید شیخ عبدالصّمد و او مرید شیخ نجیب الدّین علی سرخسی و او مرید شیخ شهاب سهروردی و او مرید شیخ نجیب سهروردی و او مرید شیخ احمد الغزالی و او به چند واسطه به شیخ معروف کرخی بوّاب و مرید حضرت امام همام علی بن موسی الرضا منتهی می‌شود. وفات جناب شیخ در دوم شوّال در سنهٔ ۸۳۳، تیمّناً و تبرّکاً از او نوشته شد:

آتش به من اندر زن سوز دلم افزون کن

این دود وجودم را از روزنه بیرون کن

٭٭٭

تو خود آیینه‌ای، در خود نظر کن

که بینی عاقبت روی نکویی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره یکی از بزرگان مشایخ سلسله سهروردیه است که به دلیل ارتباط با اساتید خود، دارای ارادت و احترام خاصی است. او مرید شیخ عبدالرحمن نظری بوده و به ترتیب از طریق چندین استاد به شیخ معروف کرخی و در نهایت به حضرت امام علی بن موسی الرضا می‌رسد. وفات این شیخ در دوم شوال سال ۸۳۳ هجری قمری اتفاق افتاده است. در انتهای متن، دو بیت شعر آورده شده که احساسات و جستجوی معنوی شاعر را نمایش می‌دهد.