بخش ۶۹ - غالب خوزی قُدِّسَ سِرُّه رضاقلی خان هدایت

و هُوَ عبداللّه بن ابی عبداللّه منجی الثّانی بن ابی حفص منجی الماضی بن عبداللّه یقظان الایدجی الخوزی. به وفور کمالات از همگنان پیش بوده و شیخ محی الدّین عربی در تصانیف خود وی را ستوده. گویند تصانیف عالیه دارد. من جمله طراز الذهب و آن مشتمل است بر فضایل و مناقب ائمهٔ اثناعشر علیهم السلام و در حقیقت ایشان براهین قاطعه در آن کتاب ثبت کرده، با شیخ بن عربی موافق و معاصر و زبان بیان از اوصافش قاصر. این رباعی منسوب به آن جناب است:

بی تو نفسی قرار و آرامم نیست

بی نام تو ذات و صفت و نامم نیست

بی چاشنی تو در جهان کامم نیست

بی روی تو صبح و موی تو شامم نیست