بخش ۷۴ - فدایی لاهیجانی رضاقلی خان هدایت

خلف الصدق شیخ محمدلاهیجی است که صاحب شرح گلشن است. وی به شیخ زادهٔ لاهیجی معروف بوده و چندی خدمت شاه اسماعیل صفوی را نموده. شاه مذکور او را به رسالت نزد محمدخان شیبانی فرستاده. وی در آن مجلس داد فصاحت داده. آخر عزلت گزیده و در سنهٔ ۹۲۷ در شیراز فوت گردید. اشعار خوب دارد. این رباعیات از ایشان است:

گر چشم گشایم به جمال توخوش است

ور دیده ببندم به خیال تو خوش است

هیچ ازتو بجزفراق تو ناخوش نیست

وان نیز به امید وصال تو خوش است

عاشق من و دیوانه من و شیدا من

شهره من و افسانه من و رسوا من

کافر من و بت پرست من ترسا من

این‌ها من و صد بار بتر زین‌ها من

خلقم اگر آشنای خود می‌خواهند

الحق سپر بلای خود می‌خواهند

خود را ز برای ما نمی‌خواهدکس

ما را همه از برای خود می‌خواهند

نقش صور جهان فدایی هیچ است

اویی و تویی منی و مایی هیچ است

چون آینهٔ جهان نمایی هیچ است

خود هیچی و هرچه می‌نمایی هیچ است