بخش ۸۴ - کافری شیرازی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
اسمش میرزا محمود. گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنهٔ ۱۱۰۰ رحلت نمود. غرض، مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است:
از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر بارد
وز چشم ترم همیشه آذر بارد
در آتش عق تو چنان سوخته‌ام
کز ابر سرشکِ من سمندر بارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
میرزا محمود مردی مؤمن و فرزانه بود که در سال ۱۱۰۰ هجری قمری درگذشت. او به خاطر اعتقاد و شخصیت جلیلش شناخته می‌شود و رباعی‌ای که بر حالش اشاره دارد، نشان‌دهنده عشق و عمق احساسات اوست. در این رباعی، به شعله‌ور بودن عشق و اندوهش اشاره شده و به طرز زیبایی از آتش عقیده و اشک‌هایش یاد می‌کند.