شمارهٔ ۱ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
گر من این دوستی تو ببرم تا لب گور
بزنم نعره ولیکن ز تو بینم هنرا
اثر میر نخواهم که بماند به جهان
میر خواهم که بماند به جهان در اثرا
هرکه را رفت همی‌باید رفته شُمَری
هرکه را مرد همی‌باید مرده شُمَرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دوستی و عشق خود سخن می‌گوید و می‌گوید حتی اگر تا دم مرگ هم برود، صدایش را بلند می‌کند ولی هنر و زیبایی معشوقش را فراموش نخواهد کرد. او به نوعی بر اهمیت ماندگاری عشق و تأثیر آن بر جهان تأکید می‌کند و به این نکته اشاره دارد که هر کس را باید به ویژگی‌هایش شناخت، چه زنده باشد چه مرده.