شمارهٔ ۱۱۳ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
و یا چون برکشیده تیغ پیش آفتابستی
به پاکی گویی اندر جام مانند گلابستی
به خوشی گویی اندر دیدهٔ بی‌خواب خوابستی
سحابستی قدح گویی و می قطرهٔ سحابستی
طرب، گویی، که اندر دل دعای مستجابستی
اگر مِیْ نیستی، یکسر همه دل‌ها خرابستی
اگر در کالبد جان را ندیده‌ستی، شرابستی
اگر این می به ابر اندر، به چنگال عقابستی
از آن تا ناکسان هرگز نخوردندی صوابستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی شراب و ویژگی‌های آن است. شاعر به توصیف شراب می‌پردازد و آن را با اشیاء ارزشمندی مانند یاقوت و گلاب مقایسه می‌کند. او می‌گوید که شراب می‌تواند احساس خوشی و شادابی را به انسان ببخشد و دل‌ها را شاد کند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر شراب وجود نداشت، دنیا بی‌معنا و دل‌ها خراب بودند. به‌طور کلی، این متن درباره‌ی تأثیر مثبت شراب بر روح و روان انسان‌هاست.