شمارهٔ ۱۲ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
با خِردومَند، بی‌وفا بوَد این بخت
خویشتن خویش را بکوش تو یک لخت
خود خور و خود ده کجا نبود پشیمان
هرکه بداد و بخورد از آنچه که بَلْفَخْت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بی‌وفایی بخت و تقدیر اشاره می‌کند. او به فردی توصیه می‌کند که تلاش کند و خود را از غم‌ها و پشیمانی‌ها رها سازد. همچنین بیان می‌کند که هر کس از نعمت‌های زندگی استفاده کند، نباید بازگشتی به گذشته داشته باشد و باید در لحظه زندگی کند.