نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ رودکی

رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد

بر او به هیچ حوادث زمانه دست مداد

درست و راست کناد این مثل خدای ورا

اگر ببست یکی در، هزار در بگشاد

خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد

که گاه مردم شادان و گه بود ناشاد

... این مصرع ساقط شده ...

خدای چشم بد از ملک تو بگرداناد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به نام خداوند و اقتدار او اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که زندگی انسان‌ها در دستان خداوند است. در آن، به تغییرات و حوادث زمان اشاره می‌شود که ممکن است مردم را شاد یا غمگین کند. همچنین، از خداوند خواسته می‌شود تا از بدی‌ها و چشم‌زخم‌ها دور نگه‌دارد. به طور کلی، این ابیات نمایانگر تسلیم انسان به اراده الهی و درخواست حفاظت از آسیب‌هاست.