نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ رودکی

رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم

چون گرد بماندستم تنها من و این باهو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از تنهایی و جدایی سخن می‌گوید. او لباس کتان خود را برداشت و به جایی رفت و اکنون تنها با یادها و خاطراتش مواجه است. احساس تنهایی و عدم وجود دیگران در زندگی‌اش به وضوح حس می‌شود.