شمارهٔ ۱۳۱ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فش
ای دریغ! آن گو، هنگام وفا سام گراه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات یعنی افسوس به حال آن زمانی که سخاوت حاتم و وفای سام گراه وجود داشت. شاعر از گذشتهای یاد میکند که در آن انسانها به صفات نیکو همچون سخاوت و وفا مشهور بودند و حالا آن شرایط دیگر وجود ندارد.