شمارهٔ ۱۵۹ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بتا، نخواهم گفتن تمام مدح ترا
به شرم دارد خورشید اگر کنم سپری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل به بیان این معنا می‌پردازد که فرد نمی‌خواهد تمام ویژگی‌های مثبت و ستایش‌های خود را بیان کند، زیرا این کار ممکن است حتی باعث شرمندگی خورشید شود، که نماد روشنایی و زیبایی است. به عبارت دیگر، این شعر نشان‌دهنده تواضع و عدم نیازی به بهانه‌ای برای خودستایی است.