شمارهٔ ۹۷ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفت
ایدون ز باغ قطرهٔ شبنم نیافتم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر زیبایی و شکوه چهرهای است که همچون هزار زهره میدرخشد. گوینده در این ابیات احساس میکند که هیچ چیز از زیباییهایی که در طبیعت وجود دارد، به اندازهی آن چهره دلانگیز ارزشمند نیست و به همین دلیل نمیتواند از باغ شبنم، که سمبل زیباییهای طبیعت است، چیزی پیدا کند.