رباعی شمارهٔ ۱ رودکی
رودکی سمرقندی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در رهگذر باد چراغی که تو راست
ترسم که بمیرد از فراغی که تو راست
بوی جگر سوخته عالم بگرفت
گر نشنیدی، زهی دماغی که تو راست!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به احساس تنهایی و غم ناشی از جدایی اشاره دارند. شاعر نگران است که روشنایی و امیدی که به واسطه محبوبش دارد، ناشی از این جدایی از بین برود. همچنین، بویی از درد و رنج در جهان وجود دارد که نشان‌دهنده‌ی عمق احساسات و عواطف شاعر است. به طور کلی، شعر به بیان تأثیر جدایی بر روح و احساسات انسانی پرداخته است.