رباعیات — رودکی
فهرست شعرها
- رباعی شمارهٔ ۱ — در رهگذر باد چراغی که تو راست
- رباعی شمارهٔ ۴ — دل خسته و بستهٔ مسلسل مویی‌ست
- رباعی شمارهٔ ۵ — تقدیر، که بر کشتنت آزرم نداشت
- رباعی شمارهٔ ۶ — چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت
- رباعی شمارهٔ ۷ — ...
- رباعی شمارهٔ ۳ — جایی که گذرگاه دل محزون‌ست
- رباعی شمارهٔ ۲ — با آن که دلم از غم هجرت خون است
- رباعی شمارهٔ ۱۳ — نامت شنوم، دل ز فرح زنده شود
- رباعی شمارهٔ ۱۵ — هان! تشنه جگر! مجوی زین باغ ثمر
- رباعی شمارهٔ ۸ — بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد
- رباعی شمارهٔ ۱۰ — چون روز علم زند به نامت ماند
- رباعی شمارهٔ ۹ — زلفش بکشی شب دراز اندازد
- رباعی شمارهٔ ۱۱ — جز حادثه هرگز طلبم کس نکند
- رباعی شمارهٔ ۱۲ — ...
- رباعی شمارهٔ ۱۴ — آمد بر من، که؟ یار، کی؟ وقت سحر
- رباعی شمارهٔ ۱۷ — در جستن آن نگار پر کینه و جنگ
- رباعی شمارهٔ ۱۹ — واجب نبود به کس بر، افضال و کرم
- رباعی شمارهٔ ۱۸ — بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
- رباعی شمارهٔ ۲۰ — یوسف‌رویی، کزو فغان کرد دلم
- رباعی شمارهٔ ۲۲ — در منزل غم فگنده مفرش ماییم
- رباعی شمارهٔ ۲۱ — در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان
- رباعی شمارهٔ ۱۶ — چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — دیدار به دل فروخت، نفروخت گران
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — رویت دریای حسن و لعلت مرجان
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — چرخ کجه باز، تا نهان ساخت کجه
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تو
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — ای از گل سرخ، رنگ بربوده و بو
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — چون کار دلم ز زلف او ماند گره
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — ...
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — زلفت دیدم، سر از چمان پیچیده
- رباعی شمارهٔ ۳۷ — با داده قناعت کن و با داد بزی
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — ای طرفهٔ خوبان من! ای شهرهٔ ری!
- رباعی شمارهٔ ۳۵ — آن خر پدرت به دشتِ خاشاک زدی
- رباعی شمارهٔ ۳۸ — نارفته به شاه‌راهِ وصلت گامی
- رباعی شمارهٔ ۳۶ — دل سیر نگرددت ز بیدادگری
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — از کعبه، کلیسیا نشینم کردی
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — گر بر سر نفس خود امیری، مردی