رباعی شمارهٔ ۳۰ رودکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و پیچیدگی زلف محبوبش اشاره می‌کند. زلف او مانند چمنی است که در میان گل سرخی پیچیده شده است. هر بند زلف او هزاران دل را اسیر خود کرده و هر پیچی از آن، جان‌های فراوانی را در خود گنجانده است. به نوعی، زیبایی و جاذبه زلف محبوبش باعث می‌شود که شیفتگان زیادی به دام او بیفتند.